Mark Linkous: Een gepijnigde ziel achter matglas

Hij was een typische 'cultmuzikant', Mark Linkous. En de cultus rond zijn muziek zal na zijn zelfgekozen dood, afgelopen weekeinde, alleen nog maar toenemen.

Linkous behoorde tot die bijzondere groep muzikanten die zich niet of nauwelijks laat vastpinnen. Niet binnen een 'scene', niet binnen een muziekstijl. Maar juist die oorspronkelijkheid leverde hem een groot aantal muzikale vrienden op: Tom Waits, PJ Harvey, Iggy Pop.

Vanaf 1995 nam de Amerikaan - telg uit een mijnwerkersfamilie - een vijftal albums op onder de groepsnaam Sparklehorse. Platen die hij grotendeels alleen vol zong en speelde. Muziek die - bij gebrek aan een beter etiket - vaak bij de Americana werd ondergebracht, maar binnen dat genre wel een van de meest excentrieke buitengewesten vormde. Zijn liedjes waren altijd bedekt met een soort muzikale nevel. Hij liet zich in zijn ziel kijken, maar je keek wel door matglas.

Linkous was depressief. Zwaar depressief. Vijftien jaar geleden probeerde hij zichzelf al eens met een overdosis medicijnen het leven te benemen. Hij werd toen zelfs even klinisch dood verklaard, maar zijn hart begon weer te kloppen en na een lange revalidatie kwam hij ook terug als musicus. De depressies bleven. Evenals zware migraine-aanvallen. Als je dat weet ga je anders naar liedjes als 'It's a wonderful Life' en 'Happy Man' luisteren.

Zijn meest recente album, een grotendeels instrumentale samenwerking met de Oostenrijkse gitarist en laptopmuzikant Fennesz verscheen eind 2009 en werd goeddeels genegeerd. Ten onrechte. Het is een wellicht minder 'pop' georiënteerde, maar erg subtiele en emotionele plaat.

Op het Sparklehorse-album 'Good Morning Spider' uit 1999 zong Vic Chesnutt mee, die andere Amerikaanse singer-songwrter die al evenzeer tevergeefs de depressie-demonen trachtte te bevechten en zich eind december jongstleden van het leven beroofde. Afgelopen zaterdag verliet ook Mark Linkous het aardse, drieënveertig jaar oud. In de muzikantenhemel komen Linkous en Chesnutt elkaar wellicht weer tegen en kunnen ze eindelijk vrij van pijn en depressies die ultieme song spelen die ze altijd al in hun hoofd hadden.


Peter Bruyn

Sparklehorse - It's a Wonderful Life: YouTube

Pagina 1