De illusies en betovering van Exile on Main St

Het zal weinigen ontgaan zijn dat deze week het Rolling Stones album 'Exile on Main St.' opnieuw verschenen is. Opgepoetst en voorzien van en extra cd met tien tracks - waarvan acht geheel nieuwe nummers - die niet eerder regulier verkrijgbaar waren. Eentje daarvan, 'Plundered my Soul' werd zelfs op single uitgebracht en schoot de top-100 binnen naar nummer 3; hun grootste hit in vele jaren.
Volgens menigeen is 'Exile on Main St.' het beste Stones-album, maar die discussie is hier eigenlijk niet relevant; dat het een klassieker is staat in ieder geval buiten kijf. De media zijn de afgelopen weken overvoerd met artikelen, documentaires en interviews met de Stones zelf - en dan met name Jagger, Richards en Watts - over het album. Het lijkt een mooi moment om eens met het 'ware verhaal' te komen. De definitieve versie van het met sensatie en vaagheden omgeven geschiedenis van de totstandkoming van de dubbel-lp. Dat is niet gebeurd. Met de heruitgave in de winkels komen er alleen maar vragen bij. En de Stones zelf lijken dat prima te vinden.

Voor veel mensen - inclusief fans - blijft 'Exile' dat album dat werd opgenomen in die Villa van Keith Richards in Zuid-Frankrijk, waar het iedere avond 'orgie' was. Ook Nova legde de verbinding onlangs onmiddellijk in een item over het album waarbij ook Mick Jagger werd geïnterviewd. En inderdaad, er is in de zomer en het najaar van 1971 in Zuid Frankrijk, waar The Stones in vrijwillige ballingschap leefden om de Engelse belastingdienst te ontlopen, aan 'Exile' gewerkt. Maar dat het album daar 'opgenomen' zou zijn is op z'n zachtst gezegd een overstatement. Al brengt de platenmaatschappij het graag zo naar buiten. Simpele beelden, vooral als ze een sterke symboolwaarde hebben, doen het goed in de marketing. En als er één muzikantenstulp symbool staat voor seks, drugs en rock'n'roll, dan is het wel de door Richards in Zuid-Frankrijk gehuurde villa Nellcôte.

De realiteit is echter dat er maar een beperkt deel van de muziek van 'Exile on Main St' daadwerkelijk in Frankrijk is opgenomen. Om te beginnen zijn vrijwel al Jaggers zangpartijen voorjaar 1972 in Los Angeles op de band gezet. Daar zijn verder ondermeer de achtergrondzangeressen en het hammondorgel van Billy Preston toegevoegd. Sterker nog, van minimaal acht van de achttien songs op 'Exile' is geen noot in Frankrijk opgenomen. Die songs zijn helemaal in Los Angeles ontstaan of het betreft nummers waarvan de basistracks al voor het vertrek naar Frankrijk in de Londense Olympic studio's zijn opgenomen en die vervolgens in Los Angeles afgerond. Feitelijk zijn alleen de instrumentale tracks van een tiental nummers deels in Nellcôte op tape gezet.

Pagina 1  2  3